Müllerthal trail Luxembourg

by | May 12, 2019 | Luxembourg, Thoughts | 0 comments

Op een doordeweekse vrijdagnamiddag in de auto springen en holder de bolder richting grens der belgenland denderen, daarvoor durven wij tijdens de week wel eens een uurtje langer werken. Als twee autoloze armoezaaiers (wereldverbeteraars?) raceten we met de Clio van de bommie über die Deutsche autobahn terwijl de mensen die aan de kust wonen de zon zagen zakken in de zee. Geen water voor ons dit weekend, hoewel dat niet aan de speekselrijke dame achter de tankstationbalie gelegen zal hebben. U raadt het al, wij zijn in Luxemburg, land der goedkope naft en nog goedkopere kledingstijlen. Achtertuinverlof noemen ze zoiets in vaktermen. Er even tussenuit, onthaasten en deconnecteren. Kots. Gewoon lekker de natuur opzoeken en ondertussen nog meer hapklare Instagram spam online gooien dan anders. Heurlijk.

Volgens de blogskes is de Müllerthal regio tegen de Duitse grens het ‘Klein-Zwitserland’ van Luxemburg. Persoonlijk vond ik het erg lijken op het Klein-Zwitserland van België, namelijk Luxemburg, maar desondanks sprak de hotelreceptionist ons aan in het Engels, toverde hij terstond een kamerupgrade uit zijn computer en gooide er royaal nog een mop achteraan. De jacht op de Vlaamse toerist woedt hier in alle hevigheid, zoveel is duidelijk. ‘1-0 Waalse boerkes!’ moet die gedacht hebben.

// welkom in Luxemburg!

Met bergbotinnen naar de kroeg

Trekpleister voor onthaasters en outdoorliefhebbers in Luxemburg is de Müllerthal trail, met zo’n 112km aan bospaadjes, rotsformaties en pittoresque dorpjes om uit te mixen en te matchen. In principe bestaat de trail uit 3 verschillende loops van om en bij de 40km die op twee plaatsen overlappen, maar uiteindelijk kies je zelf hoe hardcore je wilt gaan. Het is perfect mogelijk om een week uit te trekken, de volledige trail af te leggen zonder je iets aan te trekken van de bewoonde wereld en enkele dagen (clandestien) in het bos te bivakkeren, maar evengoed om tijdens een dag of weekend enkele van de mooiste stukken te combineren, één van de vele campings of hotelletjes als uitvalsbasis te gebruiken en ‘s avonds een frisse LaChouffe of verwarmende irish coffee binnen te slurpen in het dichtstbijzijnde kaffaat. Erg ver ben je namelijk nooit van de bewoonde wereld verwijderd. En dan ‘s morgens nog even voor dag en dauw langs de instafamous Schiessentümpel waterval passeren vooraleer aan te vallen op dat rijkelijk ontbijtbuffet. Helemaal top.

Persoonlijke processie

En wat dat wandelen betreft? Dat mag er ook wel wezen. Na welgeteld 25m liepen we vanop de parking net buiten Echternach de verkeerde kant op waardoor we drie kwartier later met het schaamrood op de wangen op onze stappen moesten terugkeren. De locals zagen dat het goed was. We lieten het niet aan ons hart komen, daar zorgden spectaculaire rotsformaties met welluidende namen als Perekop, Teufensinsel, Goldfralay en Eulenburg en een verse baguette met brie wel voor.

Vier seizoenen in één dag

Wie de route liefst op z’n mooist ziet en al eens graag een camera mee door de bossen zeult komt hier in de herfst het best aan z’n trekken, wanneer de laaghangende zon het geelrood bladerdek doorboort en de paddenstoelen welig tieren. Niks beters dan opwarmen naast een stoveke in een lokaal staminee na een lange, actieve dag op den buiten. Of in de lente, wanneer de natuur opnieuw in al z’n glorie heropleeft en het nog niet over de koppen lopen is. Wij hadden midden april het voorrecht overvallen te worden door alle seizoenen tegelijk. De eerste bloesems vroren bijna kapot bij een winters temperatuurtje van twee graden, een heuvel verder zakten we nog kniediep weg in afgevallen bladeren, zonnige momenten werden afgewisseld met hagelbuien en ‘s morgens werden we wakker met 5 cm sneeuw. De weergoden draaiden duidelijk overuren dit weekend.

Generatie tegenstrijdig

Dobberend in de jacuzzi van de suite die ons werd toegewezen overpeinsde ik die avond mijn oorspronkelijk plan om er dit weekend met tent en knapzak op uit te trekken, te overleven van wat het land me schonk en voor een weekend één met de natuur te worden. Dat plan had echter op hevig weerwerk van mijn Braziliaanse wederhelft gestuit, die met overtuigende argumenten had aangedragen dat zoiets echt wel niet meer van deze tijd is. Nu gaan mensen glampen terwijl ze reclame maken voor hotels bij de schare online vreemdelingen die meekijken in hun leven. Eén worden met de natuur kan ook van nine to five om vervolgens een kraakwitte badjas aan te doen, een uurtje in de sauna door te brengen en vervolgens een verdieping lager op uw pantoffels een portie haute cuisine te gaan verorberen. Ik spoot nog een sloot badschuim in het warme water en besloot dat we de slechtste keuze nog niet hadden gemaakt. Wat is het heerlijk om een millenial te zijn.

Dagtrippers

Op zondag hadden we onze wandelportie wel gehad en besloten tussen de suïcidaal overstekende wilde zwijnen rond te cruisen op zoek naar meer verborgen parels onder de Luxemburgse valleien. Het enorme fort van Vianden kon ons alvast bekoren, maar eigenlijk is het leukste gewoon rondrijden langs kronkelbaantjes in de vallei van de Sûre met Maps.me open op zoek naar machtige viewpoints, statige kastelen en 180 graden riviermeanders. Een echte aanrader voor de dronepiloot die ik voorlopig nog niet ben. Tijdens een volgende trip naar Luxemburg passeer ik graag ook nog in onder andere: Bourscheid, Clervaux,  Esch-sur-Sûre en de ‘Valley of the Seven Castles’.

Praktisch

  • Hotel Bon Repos in Scheidgen heeft haar naam niet gestolen. ‘t Is daar goed vertoeven, al hangt daar wel een prijskaartje aan.
  • De Müllerthal trail staat garant voor 112km wandelplezier, clandestien gebivakkeer en confrontaties met hardcore outdoorsnobs. Of gewoon voor een eindje door het bos sjokken, wat kiekjes bij de Schiessentümpel waterval en een driegangendiner als beloning. Je kiest zelf.
  • Route 2 (de middelste loop) wordt algemeen als de zwaarste maar ook mooiste van de drie routes beschouwd.
  • Buschauffeurs in Luxemburg geven blijkbaar geen bal om zwartrijders, betalen of niet, c’est comme vous voulez monsieur!
  • Berdorf is het meest idyllische dorpje van de hoop, en een uitstekende uitvalsbasis.
  • Picknicken blijft het beste ooit.

0 Comments

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *